Przyprawy kuchni włoskiej


W jednym z poprzednich artykułów omawialiśmy najpopularniejsze zioła kuchni włoskiej. Występowały w nim gatunki roślin, które w łatwy sposób można zasymilować we własnym mieszkaniu. Dla rozróżnienia przyjmujemy definicję przyprawy, jako nie zielonej części rośliny. Przyprawy używane są zazwyczaj w celu poprawy smaku, zapachu lub koloru dania, jednak najczęstszą cechą towarzyszącą ich wykorzystaniu jest konserwacja żywności. Z tego powodu historia przypraw jest stosunkowo długa, a im cieplej, tym większe znaczenie miało zwiększenie daty przydatności do spożycia jedzenia. Czas zagłębić się w bogactwo przypraw kuchni śródziemnomorskiej.

Czosnek i cebula

Czosnek to niesamowita roślina, stosowana właściwie w każdej kuchni europejskiej.We Włoszech znalazła swoje miejsce na stałe w kilku sztandarowych daniach, takich jak chociażby Spaghetti Carbonara, w którym występuje w duecie z cebulą. Intensywny smak i zapach tych dwóch bulwiastych roślin jest wystarczający sam w sobie. Jest to posunięte do tego stopnia, że najbardziej minimalistyczna wersja pizzy - pizza biała - wykorzystuje bardzo często oliwę o smaku czosnkowym. Aromatyczne związki zawarte w czosnku doskonale rozpuszczają się w tłuszczach, dzięki czemu oliwa jest w stanie przejąć aromat bez problemu zbyt dużych kawałków tej przyprawy. Ale czy zbyt duże kawałki czosnku są przeszkodą? Według Włochów oczywistą odpowiedzią jest nie. Spaghetti aglio e olio bazuje na dużej ilości czosnku, pokrojonego w grube paski.

Pieprz

Pieprz w kuchni włoskiej włoskiej ma dwa istotne zadania. Po pierwsze dopełnia zestawienie z cebulą i czosnkiem, po drugie stosowany jest wszędzie tam, gdzie użycie czosnku lub cebuli byłoby problematyczne. Zdarza się to najczęściej przy prezentacjach serów, płaskich kanapkach lub delikatniejszych potrawach bazujących na świeżych pomidorach. W średniowieczu pieprz był najbardziej pożądaną przyprawą na kontynencie europejskim. Tą sytuację zmieniły dopiero czasy morskich ekspansji dookoła Afryki. Choć głównie wpływ na cenę pieprzu mieli Portugalczycy, to Włosi z pewnością z tego obrotu spraw się ucieszyli.

Papryka i pieprz cayenne

W potrawach wegetariańskich kuchni włoskiej za wyrazistość smaku odpowiadają cebula, czosnek i pieprz. Natomiast mięso w kulturze włoskiej zazwyczaj serwowane jest na ostro. Tyczy się to szczególnie kurczaka, do którego typowy zestaw przypraw zaczyna się od papryki lub pieprzu cayenne. Pieprz cayenne, choć nazwa jest dość myląca, wytwarza się z ostrych papryczek. Uwielbienie Europejczyków mieszkających w basenie morza śródziemnego do papryki cayenne dobrze oddaje fakt, że stolica Gujawy Francuskiej zapożyczyła od niej nazwę. Choć papryka jest niezbędna przy przyrządzaniu włoskiego kurczaka, to występuje w wielu innych daniach od makaronów do deserów.

Orzeszki piniowe

Jest to dość niestandardowa przyprawa, o bardzo wyrazistym, żywicznym smaku i zapachu. Choć sama w sobie nie jest używana w wielu daniach, to jest bardzo istotnym składnikiem jednego z najpopularniejszych sosów kuchni włoskiej - pesto. Orzeszki piniowe nadają pesto nie tylko wspomnianego smaku i zapachu, ale również konsystencji, która spaja inne składniki w całość. Swoją nazwę zawdzięczają gatunkowi sosny - Pinii, ponieważ w gruncie rzeczy orzeszki piniowe to nic innego jak jadalne nasiona sosny. Cechują się one wysoką kaloryczność, dużą ilością tłuszczy nienasyconych oraz dużą zawartością białka. Oprócz pesto, stosowane są również przy przyrządzaniu mięsa oraz w niektórych gatunkach pieczywa.

Dla mieszkańców Poznania i okolic mamy dobrą informację. W naszej poznańskiej restauracji możesz spróbować prawdziwego pesto z orzeszkami piniowymi, jak również innych potraw przyprawianych zgodnie z włoską sztuką kulinarną. Zapraszamy do odwiedzenia naszego lokalu lub złożenie zamówienia poprzez naszą stronę internetową kuchnia-italia.pl.